چرا شكل مار سمبل داروخانه است ؟

 

چرا شكل زير نماد داروخانه است ؟

                        

دو اسطوره یونانی در این مورد وجود دارد.

داستان اول اینکه روزی اسکولاپ  پسر آپولو سرگرم درمان مردی به نام گلائوکس بود که زئوس او را با آذرخشی از پای درآورده بود . ماری به اتاق او خزید و اسکولاپ مار را با عصایش کشت.مار دیگری به درون اتاق آمد و گیاهانی در دهان مار مرده نهاد و او را زنده کرد .سپس اسکولاپ از همان گیاه برای زنده کردن گلائوکس بهره گرفت .از آن پس مار نماد داروخانه و پزشکی شد .

داستان دیگری نیز هست که می گوید در شهر رُم بیماری طاعون آمد و مردم  ماری را که در معبدی در بیرون شهر رم بود آوردند تا بیماری را از بین ببرد.مار هر جا حرکت می کرد بیماری را با نیروی جادویی خود از میان می برد . آنگاه به پاس کار آن مار در سر راه او جام شرابی نهادند تا از آن بنوشد . مار دور آن جام حلقه زد و  از آن بالا رفت و سر در آن کرد و از آن نوشید و رفت . از آن پس ماری را که سر در جام شراب کرده به عنوان نمادی برای داروخانه برگزیدند

 منبع : نام شناسي و ريشه واژه ها 

ریشه‌ی واژه‌ی  « بانو »

 

بانو بگوييم بهتر است يا خانم ؟

بانو از دو قسمت تشكيل شده ( بان + و ) . « بان » كلمه ای كُردی است به معنی بالا  ،  و « و » پسوند نسبت دادن است . پس « بانو » يعنی كسی كه در بالا جای دارد . و كاربرد آن نشانه احترام به بانوان است . اما كلمه « خانم » يك كلمه مغولي است و مؤنث كلمه « خان » است . مانند « بيگ » و « بيگم » . واژه « كدبانو » نيز از همين ريشه است . « كد » به معنی خانه است و كدبانو يعنی « بانوی خانه » . « كد » در بسياری از كلمات ديگر نيز وجود دارد  مثل «  كدخدا = صاحب خانه » و « دانشكده = خانه دانش » .                 

حُقّه باز

 

چرا مي گويند « فلاني حُقّه باز است ؟ »

 

معمولاً زماني از كلمه « حُقّه باز » استفاده مي كنند كه بخواهند كسي را فريبكار جلوه دهند . اما ريشه اين كلمه از كجاست ؟ « حُقّه » كلمه اي عربي و به معناي « صندوقچه » و « جعبه كوچك » است . در گذشته تردستان تعدادي جعبه كوچك را با رنگهاي مختلف و به صورت واژگون در جلوي چشم تماشاچيان بر روي يك ميز قرار مي دادند و در زير يكي از آنها مهره اي مي گذاشتند و سپس با حركت سريع جعبه ها در روي ميز مهره را مثلاً از جعبه قرمز به جعبه آبي مي بردند به طوري كه كسي متوجه آن كار نمي شد و بعد از برداشتن جعبه ها و مشخص شدن محل مهره ، مردم شگفت زده مي شدند و كم كم به اين تردستان « حُقّه باز » گفتند . پس در واقع حُقّه باز يعني كسي كه كار بازي با حقه يا همان جعبه را خوب انجام مي دهد اما مردم چون فكر مي كردند اين كار نوعي فريبكاري است كم كم « حُقّه باز » به معني « فريبكار » متداول شد .