دو ماه در يك آسمان
توضیح : دو بیتی زیر ترجمه شعری است از « سۆرانی » به « ههورامی » مضمون شعر به فارسی در آخر پست آمده است .
* * *
شهوێ کـــه به ناز دیـــهیم پا بـانهوه
دیسان ههم سهرت ونهم شێـونانهوه
چوونکه نهدیهبێم تا هیــزی شـــهوێ
دوێ مانگێ درهوشا یهک ئاسمانهوه
ترجمه : عبدالله حبیبی
* * *
اصل شعر :
دوێ شهو که به ناز کردووته سهر بان
بهو مانگهشــهوه سهرت لێم شێــوان
چونکه نهمدیبوو ههتاکوو دوێ شـــهو
دوو مانگ بدرهوشێ له یهک ئاسمان
* * *
تصویر : در یك شب مهتابی شاعر در كوچه و معشوق بر بالای بام و خطاب به معشوق :
معنی شعر : دیشب كه به بالای بام آمده بودی / در آن مهتاب دوباره مرا سردرگم كردی/ چون تا دیشب ندیده بودم / كه دو ماه در یك آسمان بدرخشند .
غروب
توضيح : اين هم عكسي زيبا از غروب در نودشه كه توسط دوست خوبم فريد كريمي ( بانك تجارت سابق ! ) گرفته شده .از اين پس هر چند وقت يك بار عكسي از عكس هاي گرفته شده توسط ايشان را برايتان خواهم گذاشت .

شوڕ شوڕ واران
شعر زير غزلي زيباست از « پرتو كرمانشاهي » كه بيژن كامكار از قسمتهايي از آن در آلبوم « سيوي سوور = سيب سرخ » استفاده كرده . معني شعر را در پایان پست آورده ام و البته آهنگ «شوڕشوڕ واران » را با صداي بيژن كامكار هم گذاشتم كه گوش كنيد و اگر خواستيد دانلود كنيد.
* * *
کهم بــــۊش بچم دیره ، لهی شــوڕ شــوڕ وارانه
یه شـــو بمینه لامــان مـــــــهر ئیــــــره بیــــاوانه
ئامــــان وه تۆ هـــاوردم ، دی باڵ و پهڕم نهشکن
چــــۊ کـــۆتر زهخمیگم هــــامـــــــه لێو ئی بانه
عـــۆمـــریگه چــــهوه ریتم ، پامــــاڵ جــــــوانیتم
بیلا که دهمـــێ تهڕ کــهم لهو چک چک زوڵفــانه
کهم بــــۊش بچم دیره ، ئهر مـــردمه چۊ هیلــم
ئاخه شهویهکهت خیســــه لهی وهخت زمستانه
ئهی داد جوانیمان ، چـــــۊ نهقش ســـهراوی بی
خـــــاوێ بی و تاوێ بی ئی هـــــهور وههـــارانه
تا گیان نهکهنی عۆمرێ راحهت نیهگری ئهی دڵ
بهختت بسزێ سهد جـــار مـــردن مهگه ئاسانه
دنیا ئهگه ویران بوو ، رخــم له چه چوو « پهرتو »
دهرویشــــم و ئاواره مــــاڵم وه ســــهر شـــــانه
* * *
آهنگ شوڕ شوڕ واران :
* * *
* * *
معني شعر :
كم بگو : بروم ، دير است ؛ در اين شُرشُر باران
يك شب پيش ما بمان ، مگر اينجا بيابان است
به تو پناه آوردم ، دیگر بال و پرم را نشكن
مانند كبوتري زخمي گوشه اين بام هستم
عمريست چشم انتظارت هستم پایمال زیبایيت شدهام
بگذار تا از آن چك چك زلفانت دهاني تر كنم
كم بگو بروم ، دير است ، اگر بميرم هم نميگذارم
آخر پيراهنت خيس است ، در اين وقت زمستان
ای داد جوانیمان مانند نقش سرابی بود
خوابی بود و دمي بود ، این ابر بهاران
تا یک عمر جان نكني راحت نمیگیری ای دل
صد بار بختت بسوزد مُردن مگر آسان است
دنیا اگر ویران شود ، از چه بترسم پرتو
درویش و آواره و خانه به دوش هستم
* * *
.2010.04.29/021.jpg)
فهرههنگی - ئهدهبی