ئه‌دا
ئه‌دا
هه‌ر جه زوه‌وه
فره زوو
مه‌زانوو واچوو كه‌ی
به‌ڵام ويرما
كه پاييز بێ و تازه ياوه‌يبێنێ پنه به‌ی
واتت : "وه‌شه‌ويسم تۆنی
په‌له‌ت نه‌بۆ
با وه‌هار به‌ی
هه‌راڵه‌بره‌مێ به‌ربه‌يا
ئێمه‌ي‍‍چ مياومێ به هه‌نترينی
ئارۆ سه‌به‌ی"
وه‌هار ئاما و بی به پاييز
كه پاژه‌ره‌ژوو وه‌زه‌كا
بی به گه‌ڵا
و
زه‌رد بی و رێزا
تۆكۆچت كه‌رد
نه‌دیه‌يوه دما
نه‌كه‌ردت واچی" خواحافێز"
ئيسه‌يچ كه ديه‌يم
شۆنۆ چنێ وه‌هاراره
زاوڵه گۆلالێو به ده‌سته‌وه ،
من ديانێت په‌ی
تۆ نه‌دیه‌ی په‌يم
ديم زاوڵه‌كه‌ت وه‌ردا
گره‌وا
كه‌وتی وه‌ڵێش
ئاستت به جيا
نه‌زانام مه‌نزوورت چێشا
هه‌رچی من ديانێ و ئاد گره‌وا
نه‌ديه‌يوه دما
تا به ده‌نگيوی گۆلاله‌وه
نه‌چرا : " ئه‌دا . . . ئه‌دا . . . ئه‌دا . . . "
عبدالله حبيبي
+ نوشته شده در یکشنبه ۲۵ فروردین ۱۳۸۷ ساعت ۱:۴ ق.ظ توسط عبدالله حبيبي
|
فهرههنگی - ئهدهبی