غزلی در نتوانستن
به مناسبت سالروز درگذشت احمد شاملو
ترجمه شعر « غزلی در نتوانستن» اثر زنده ياد « احمد شاملو » به كُردي
له ده‌سته گه‌رمه‌کانی تۆ
که منداڵی ئاوه‌ڵدوانه‌ی نێو باوه‌شمن
چیها قسه‌م پێیه بیکه‌م
ئه‌گه‌ر خه‌می نان لێم گه‌ڕێ
***
له مێهره‌بانیی بێدریغی گیانی تۆ
مه‌سیحی دایک، ئه‌ی خۆره‌تاو!
به‌سازێکی بێ‌کۆتایی که ههر تۆ بی
ئه‌من نه‌غمه له‌سه‌ر نه‌غمه سروود ئه‌ڵیم
ئه‌گه‌ر خه‌می نان لێم گه‌ڕێ
***
له کۆلکه‌زێڕینه‌ی مانگی گوڵانی تۆ
که له‌م باخی خه‌زانه‌دا سه‌راپه‌رده‌ی خۆی هه‌ڵداوه
چه‌ندین و چه‌ند نه‌قش ونیگار ده‌کێشمه‌وه
که ههر ڕه‌نگه‌ی له ڕه‌نگێکی تر گه‌ڕابێ
ئه‌گه‌ر خه‌می نان لێم گه‌ڕێ
***
کانیاوێک له نێو دڵدا و
ئاوهه‌ڵدێرێک له نێو ده‌ستدا
خۆره‌تاوێک له نیگادا و
فریشته‌یه‌ک له کراسدا،
له ئینسانێک که ههر خۆتی
هه‌زار چیرۆک ده‌گێڕمه‌وه
ئه‌گه‌ر خه‌می نان لێم گه‌ڕێ
***
ترجمه از « ناصر حسامي»
اصل شعر :
از دستهاي گرم تو
كودكان توأمان آغوش خويش
سخنها مي توان گفت
غم نان اگر بگذارد
* * *
نغمه در نغمه در افكنده
اي مسيح مادر اي خورشيد
از مهرباني بي دريغ جانت
با چنگ تمامي ناپذير تو سرودها مي توانم كرد
غم نان اگر بگذارد
* * *
رنگها در رنگها دويده
از رنگين كمان بهاري تو
كه سراپرده در اين باغ خزان رسيده برافراشته است
نقشها مي توانم زد
غم نان اگر بگذارد
* * *
چشمه ساري در دل و آبشاري در كف
آفتابي در نگاه و فرشته اي در پيراهن
از انساني كه تويي
قصه ها توانم كرد
غم نان اگر بگذارد
***
احمد شاملو
فهرههنگی - ئهدهبی