کاڵێ
« کاڵێ »
ویرما
فره‌و جارا كه ڤه‌رڤه
پێسه مێمانی دێر وه‌ختی
ئه‌ی و یه‌واشێو
دێوه شیشۆ
ده‌لاقه گۆلاله‌و شێعره‌كام .
ده‌س كه‌رێ چرِه‌ی :
« دا كه‌ره‌وه
دووره‌وه ئامه‌ینا و
دیاریم
ده‌سه‌دَارێو كه‌لیمێنێ
كه تا ئیسه
ده‌نووكوو هیچ ژه‌ره‌ژێوێشا نه‌كه‌وته‌ن »
ویرما كه منیچ
ده‌سه‌دَاره‌كه‌ی گێرێنێ و
نیێنێش سه‌روو ره‌فه‌و چه‌مام
ئادَیچ واچێ :
« منیچ مه‌نوه‌وه و
وه‌روو ده‌میته‌نه مدروو
تا چه‌مێم برِیانه چه‌مات »
ـ ئه‌ی کاڵێ گیان!
من هه‌رگیز هه‌رگیز
چا وه‌روێ
جه مێمانه دێروه‌خته نازاره‌كۆ تۆ
سێر ئامه‌یم نیا .
ـ ئه‌ی کاڵێ گیان!
تۆ وێت بۆرێ و
به ده‌سێ وێت ڤه‌رڤه باره .
من حه‌ز كه‌روو ئه‌ر تاڤیه‌وڤه
چه‌نی ئا وه‌روێ تاڤیه‌وڤه
ئه‌ی کاڵێ گیان
* * *
شێرکۆ بێکه‌س
هۆرگێڵنای سه‌روو هه‌ورامی : عبدالله حبيبي
فهرههنگی - ئهدهبی