جارێ چ وه‌خت خاوه
این هم غزلی بسیار زیبا از علی اشرف نوبتی ( پرتو كرمانشاهی ) با لهجه زیبای كلهری :
بــڕشـــــن دواره بــڕشــــن ســـــاقی دڵــم که‌واوه
شیتـــــم کــــــه تا نــــــه‌زانم ، زانستنم عـــــه‌زاوه
بڕشن دڵ تۆ خــــوه‌ش بۊ ساقــــی ئه‌گــه‌ر م دیمه
کـه‌س گیان وه ده‌ر نیه‌وه‌یدن له‌ی ساڵێ ناسه‌واوه
کــــوڵیا و برشیامــــه ئی ده‌رده کــــــــه‌س نیه‌زانێد
ئه‌شکــــم له تاو دووریت هــــــه‌م ئاگـــره هه‌م ئاوه
زانی ئه‌گــــه‌ر توامــــت کارێ کـــــه دڵنیا بـــــــووم
وه‌ختێ وه لاده‌مێگــــه‌و ئۊشی بچـــــوو ، جـــــواوه
گــــــونا و ژێـــــــر زوڵفت بیلا بکــــــه‌ی خــــوه‌ر ئاوا
بوومــه خڕ چـــه‌وه‌یلت جـــارێ چ وه‌خت خـــــــــاوه
ده‌ردم که‌سێ نیه‌زانێد، داخم له بێ که‌سی خوه‌م
ته‌نیا م چــــوو بکیشــــم ئی هـــــه‌مکه ناحه‌ساوه
ئۊشم دڵــــم هــــه‌لاکه ، تا ده‌س بنــــــــه‌یده تاڵان
ئۊشێ حه‌یا که « په‌رته‌و » ده‌س لـه‌ی قسه‌یله لاوه
* * *
پرتو كرمانشاهی
فهرههنگی - ئهدهبی