« هه‌واروو  چه‌ما »

 وه‌روو  وێته‌ره‌ واته‌بێت :

ـ من به‌‌رزه‌نا

رۆجياره‌نا

من مانگه‌نا

هـــه‌ساره‌نا

وه‌روو  وێته‌ره‌ واته‌بێت :

ـ كه‌ی په‌پوولێوی  باڵ سۆته‌

متاوۆ  بياوۆ  به‌ رۆجياری

كه‌ی مانگه‌ به‌ ناڵه‌و  شه‌وێ

جه‌ ئاسمانه‌وه‌ مه‌ی واری. . .

ئه‌رێ

په‌پووله‌ی باڵ سۆته‌

مه‌تاوۆ بیاوۆ رۆجیاری

ئه‌رێ

مانگه‌یچ

په‌ی هيچ كه‌سی

هه‌رگێز  نامه‌ينه‌ره‌ واری

به‌ڵام ئازيز !

ئه‌ر من نه‌بوو

تۆ خوا وێت واچه‌ من نه‌بوو

كێ متاوۆ  نامه‌ وه‌شه‌كێت

كه‌رۆ  تان و پۆ شێعره‌كاش

كێ متاوۆ كۆچوو   ويره كات

به‌رۆ هه‌واروو چه‌مه‌كاش

ئه‌ر من نه‌بوو

تۆ خوا وێت واچه‌ من نه‌بوو

كێ بۆ به وه‌روو  رۆجياريت

ديسان باڵێ به‌ركه‌رۆوه‌

كێ بێ ، شه‌وێ

وێنه‌و مانگێت

وزۆ دلێ ئاوۆ  هۆرسۆ چه‌ماش

تا بتاوۆ شێعرێ  واچۆوه‌

ئيسه‌يچ

ئه‌گه‌ر به‌ينه‌ و په‌رسی

جه‌ من

جه‌ ئاوێ و هه‌واری

جه‌ په‌پوولێوی بێ باڵی

جه‌ شه‌پۆلۆ هه‌رسۆ چه‌مام

په‌رسی تان و پۆ  شێعره‌كام

ئه‌گه‌ر په‌رسی

گردێما پێوه‌ره‌ ماچمێ :

تۆ به‌رزه‌نی

رۆجياره‌نی

تۆ مانگه‌نی

هه‌ساره‌نی

 

عبدالله حبيبي